Drodzy Bracia i Siostry,
W imię Boże żegnamy 2025 rok. Za każdym razem dzień św. Sylwestra skłania nas do głębszej refleksji nad mijającym czasem. Dostrzegamy, że dni odchodzą bezpowrotnie, mijają.
Mijający rok obfitował w wiele radosnych ale i smutnych wydarzeń w życiu całego świata, Kościoła, Archidiecezji Krakowskiej i naszej parafii. Wymienię tylko najważniejsze:
Trwa wojna na Ukrainie i w innych zakątkach świata. Podczas Orędzia na Boże Narodzenie papież Leon 14 powiedział: „Modlimy się w szczególności za umęczony naród ukraiński: niech ucichnie huk broni, a zaangażowane strony, wspierane przez wysiłek społeczności międzynarodowej, znajdą odwagę podjęcia szczerego, bezpośredniego i pełnego szacunku dialogu”. A o wojnie w Ziemi Świętej tak mówił: „Jakże nie pomyśleć o namiotach w Gazie, od tygodni wystawionych na deszcz, wiatr i zimno, oraz o namiotach wielu innych migrantów i uchodźców na każdym kontynencie, czy też o prowizorycznych schronieniach tysięcy osób bezdomnych w sercach naszych miast? –
„Kruche są umysły i życie młodych ludzi zmuszonych do wzięcia broni do ręki, którzy na pierwszej linii frontu odczuwają bezsensowność tego, czego się od nich żąda, i kłamstwa tych, którzy posyłają ich na śmierć”. „ Pokój istnieje wśród ruin” – dodał – przywołując słowa Jezusa: „Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam. Nie tak jak daje świat, Ja wam daję”.
Papież, który jest 267 następcą św. Piotra, Amerykaninem, 8 maja wybrany na Stolicę Piotrową po papieżu Franciszku, który już dawno mówił o 3 wojnie światowej w kawałkach, którego Bóg powołał do Siebie 21 kwietnia w Poniedziałek Wielkanocny!
Papież Franciszek, którego całe życie tu na ziemi było ofiarowane w służbie Panu i Jego Kościołowi. Uczył nas wiernego życia wartościami Ewangelii, odwagi i uniwersalnej miłości. W szczególny sposób troszczył się o biednych i osoby marginalizowane.”Z ogromną wdzięcznością za jego przykład prawdziwego ucznia Pana Jezusa powierzamy duszę Papieża nieskończonej miłosiernej miłości Trójjedynego Boga” – mówił w komunikacie z Watykanu kardynała Kevin Farrell kamerling Kościoła w czasie ogłoszenia jego przejścia do Domu Ojca!
Kończący się rok to czas odejść do wieczności naszych parafian. Niemożliwe że odszedł – słyszałem od parafian, tym bardziej iż powracał do zdrowia. ks. prałat Stanisław Marchewka – 25 październikaodchodzi do Domu Ojca, kapłan, który żył życiem Kościoła, świata, naszej Ojczyzny, naszego miasta i naszej parafii przez 40 lat! Gorliwy duszpasterz!
Czy wreszcie gorliwi nasi Pasterze, których Ojciec Święty Leon 14 przyjmuje i posyła do pracy w swej winnicy! Miłosiernemu Bogu dziękujemy za 9 lat apostolskiej posługi Ks. Arcybiskupa seniora M. Jędraszewskiego i serdeczną modlitwą otaczamy przychodzącego nowego pasterza Ks. Kard. Grzegorza Rysia, prosząc o jak najobfitsze owoce jego pasterskiej posługi w naszej Archidiecezji!!
Moi Drodzy! Dzień ostatni odchodzi do historii. Ostatnia kartka z kalendarza. Minął i rok. Pomaga nam w refleksji Prymas Tysiąclecia gdy mówi:” Tyle wart jest nasz rok, ile ludziom zdołaliśmy zaoszczędzić smutku, cierpień, przeciwności. Tyle wart jest nasz rok, ile zdołaliśmy okazać ludziom serca, bliskości, współczucia, dobroci i pociechy. Tyle wart jest nasz rok, ile zdołaliśmy zapłacić dobrem za wyrządzane nam zło.”
Co rok przyniósł, a co zabrał. Pora na powiedzenie słów: przepraszam i proszę, dziękuję. Dziękujemy ci Boże, naprawdę za wszystko: za radości, łzy i ból starego roku. Przepraszamy za chodzenie swoimi ścieżkami. Prosimy o wiarę, radość Ewangelii i NADZIEJĘ w nowym roku.
Północ – ostatni dzień i pierwszy zarazem.To podziękowanie najpierw za cud życia. Klękamy z miłością i podziwem przed cudem rodzącego się życia. W naszej parafii zostało ochrzczonych w tym roku 43 dzieci i w ten sposób stały się dziećmi Bożymi. ( w zeszłym 71 ).
Przez troskę rodziców o dobre wychowanie, oparte na trwałych fundamentach wartości duchowych, ziarenko Bożego życia wyrosło w delikatny krzew wiary tak, iż kolejne dzieci mogły przyjąć po raz pierwszy Jezusa w Eucharystii w liczbie 68 (81). Darami Ducha Świętego w s. bierzmowania zostało obdarowanych 68 młodych parafian.
Dziękujemy dziś Bogu za młode rodziny, szczególnie te, które w minionym roku zawarły sakrament małżeństwa, a w naszej parafii było ich 16 ( 10). Na barkach tych młodych ludzi spoczęła przed Bogiem i społeczeństwem wielka odpowiedzialność za życie drugiego człowieka, jego wychowanie i wiarę, gdyż rodzina ma być domowym Kościołem.
Nie może dzisiaj w naszym sercu zabraknąć miejsca dla ludzi chorych, cierpiących, w podeszłym wieku. Przeżywają noce bezsenne i długie smutne dni. Przykry jest los chorych, których dotyka długa, nieuleczalna choroba. Aby wzmocnić tych ludzi, regularnie w każdą 1 sobotę miesiąca podążamy z posługą kapłańską, udzielając Komunii św., spowiadając i umacniając sakramentem namaszczenia chorych. W tym roku byliśmy u naszych 340 chorych w domach z posługą. Dziękujemy za tę pełną gorliwości posługę naszym chorym Nadzwyczajnym Szafarzom Komunii Świętej! Dziękujemy Bogu za dar zdrowia, że możemy nim się cieszyć, może nie zawsze najlepszym, ale pozwalającym na pracę i na miarę spokojne życie.
Dzisiaj stają przed nami również zmarli. Przypominamy sobie ze smutkiem te 89 osób, które w tym roku odeszły do wieczności. Może był to ojciec lub matka, współmałżonek, brat czy siostra, może syn czy córka, znajomy bliższy lub dalszy, sąsiadka. Może w ubiegłym roku byli tu jeszcze z nami w kościele na nabożeństwie dziękczynnym, a dziś pozostało po nich puste miejsce. W tym roku 89 pogrzebów, w zeszłym 95.
Dziękujemy za obfite dary nadprzyrodzone otrzymane od Boga. Za wytrwanie w łasce uświęcającej, za pomnożenie jej przez Komunię Świętą – zostało jej rozdanych 70 tysięcy Najświętszych Hostii, w zeszłym 73 tysiące. Trzymajmy się mocno Chleba Życia, bo to znak dobrej temperatury życia religijnego w naszej wspólnocie! To pokarm dla nas, słabych, potykających się, abyśmy byli mocni! Dziękujemy Bogu bogatemu w miłosierdzie za każde uklęknięcie przy konfesjonale, odpuszczenie grzechów w sakramencie pokuty i doświadczenie pokoju serca!. Całym sercem składamy dzięki za bezmiar Bożych łask jakie spłynęły na nas zwłaszcza w czasie rekolekcji wielkopostnych oraz odpustów parafialnych. Dziękujmy za te wszystkie małe wspólnoty, bo parafia jest „wspólnotą wspólnot”!
Począwszy od wszystkich, którzy prostą a jakże głęboką modlitwą różańcową otulają wszystkie nasze dzienne sprawy, wspólnoty Domowego Kościoła, pochylających się w Kręgu nad Słowem samego Boga i nim się karmiący, Mężczyzn , którzy od swojego patrona św. Józefa uczą się wierności i wytrwałości a umacniając siebie, okazują otwarte serca i dłonie w różnych posługach miłosierdzia, wspominając wspólnoty neokatechumenalne, które wzbogacały nas w tym roku posługa katechistów, młodzież oazową w gorliwej formacji oraz Dzieci Boże, scholę, liturgiczną Służbę Ołtarza / 2 nowych ceremoniarzy parafialnych / z Chórem, który głosami i dźwiękami pod batutą p. Organisty pozwala wypłynąć na głębię życia duchowego, ze wspólnotą naszych Sióstr z ich darem pracy, modlitwy, posługi w kościele i w Domu Rodzinnym, z Panami Kościelnymi, całą Służbą Kościelną za nieoceniony dar posługi, poświęcenia dla Bożej sprawy! Z naszym parafialnym pielgrzymowaniem w Roku Jubileuszowym do Sanktuarium w Płokach, do Oświęcimia w ramach przygotowania do koronacji figury MB Wspomożycielki wiernych, czy pielgrzymowanie do Grobów Apostolskich w Rzymie w tym szczególnym Roku Łaski, – Jubileuszowym, jako „ Pielgrzymi Nadziei”!
Na koniec dziękujmy także za te materialne dobra, które pomagają nam godnie żyć i dzielić się z innymi. Za to, że nie przygniatają naszych serc i wrażliwości na potrzeby innych, na potrzeby misyjne , charytatywne, na ofiary kataklizmów, pożarów, na kościół prześladowany, kościoły na Wschodzie, ludzi ubogich i wiele innych, także tej naszej pomocy charytatywnej przy okazji świąt!
Dziękujemy za każde dobro, jakie nas tu spotyka; dziękujemy za wszystkie ofiary składane na tacę, przelewem, w kopertach zwłaszcza w 3 niedzielę miesiąca. To dzięki waszemu zrozumieniu i ofiarności możemy utrzymać świątynię, Dom Parafialny, plebanię przy dzisiejszych niełatwych opłatach, co dobrze wiemy z własnego podwórka. Dobremu Bogu i ludziom dziękujemy za to, iż udało się zrealizować umowę z firmą „Centrum Reni-Sport” z Krakowa na wykonanie prac konserwatorskich i renowacyjnych naszej świątyni. Zadanie realizowano jest w ramach Rządowego Programu Odbudowy Zabytków z dofinansowaniem 524 951 zł. brutto. Wkład własny parafii wynosi 2% czyli 11 550 zł. Dokonano wymiany w okolicy wieży uszkodzonych elementów gzymsów, cegieł, wymieniono żółte żaluzje na wieży na brązowe, dębowe, i zabezpieczono to wszystko, co może stanowić zagrożenie dla życia i zdrowia ludzkiego / jak spadające w zimie szczególnie po rozmrożeniu odłamki cegły czy innych elementów/ jak również poprawiono walory estetyczne odpowiadających sztuce neogotyckiej.
Wymieniono na elewacji cegły wybrakowane i łuszczące się, uzupełniono i wymieniono niektóre elementy sztukaterii kamiennej, szczególnie nad wejściem.
Dokonano także inwestycji wstępnej pod budowę alejki cmentarnej na cmentarzu parafialnym, kładąc wstępne podłoże i utwardzenie a także wyburzając stary mur i wycinając kilka drzew, zagrażających naszym pomnikom. Wspomnijmy także wykonanie siedzisk w naszej świątyni, ufając, że one na pewno się one przyjęły, dzięki czemu jest cieplej i wygodniej.
Zanim udamy się do domów, rodzin, przyjaciół, może na sylwestrowe bale, by z całym światem witać Nowy Rok, zatrzymajmy się przy żłobku Chrystusa, który narodził się pośród nas jako pokorne i bezbronne dziecko. Pochyleni z pokorą przed stajenką betlejemską spróbujmy odkryć, co jest w nadchodzącym roku dla nas najważniejsze, w życiu osobistym, rodzinnym, parafialnym, społecznym!
Niech Dzieciątko Jezus wleje w nasze serca prawdziwy pokój i nadzieję na nadchodzące dni 2026 roku!.